ترانه هاي كوچك

پيش ِ خود

دروغ هايمان را تمرين مي كنيم
بهانه هايمان را هم

با اين حال
چه ساده و دستپاچه
دستمان را رو مي كنيم

و چه سخت و مغرور
باز بر آنها پافشاري مي كنيم


 

پا نويس:   دوستای گل قصه ی تيستو رو میتونين تو اين آدرس بخونين؛  http://tistou.persianblog.ir               اميدوارم دوس داشته باشين
               ضمنا يه آهنگ جديد به ستون سمت راست اضافه شده

+ من ; ٥:٥٩ ‎ب.ظ ; شنبه ٢٩ شهریور ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

نياز

چه بسيار براي فرزندانمان لالايي مي خوانيم . . .
                                                                   تا خود به خواب رويم

جبران خليل جبران

 

 

پا نويس:   از همه دوستای گل ممنونم (: بخاطر تاخيرم ببخشيد . . .
               چند روز پيش مريم سوالی پرسيده بود که منو ياد کوچيکيام انداخت و بهترين کتابی که خوندم
               ممکنه شما هم تيستو سبز انگشتی رو خونده باشين، قشنگه (:
               يه قصه که خيلی هم برای کوچولوها نيست، خيلی حرف واسه آدم بزرگا داره . . .
               از امروز، روزی يک قسمتش رو اينجا می نويسم . . .

+ من ; ٤:۱٩ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ٢٧ شهریور ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

آسودگي

"وجدان ِ آسوده پيش از هر چيز نتيجه ی حافظه ی ضعيفه"

از وبلاگ خوب در حياط کوچک پائيز

 

من ميگم آدم هايی هم که قدرتِ فراموشی شون زياده وجدان ِ راحت دارن

اونايی که ميتونن بگن:
                               بايد فراموش کنم . . .

+ من ; ٧:٠٩ ‎ب.ظ ; شنبه ٢٢ شهریور ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

یکی بود یکی نبود

یکی هست که هروقت ببینه اوضاع به ضررشه فکر میکنه
ولی وقتی به ضرر بقیه و به نفع خودشه، کیف میکنه و فکر نمیکنه

یکی هست که خط میکشه رو هرکاری که کرده و میریزتشون دور
ولی وقتی کسی از تو شون یه چیز خوب پیدا میکنه و به بقیه نشون میده، میدوه و جار میزنه که این مال منه

یکی هست که وقتی لازمت داره یادت میافته و دنبالت میگرده و هرطور شده پیدات میکنه
اما وقتی حالش سر جاشه میگه . . .    من؟!!    عمرا . . . !!!

یکی هست که تظاهره و تناقض
یکی هست که حتی پای وانستادنش وا نمیسته
یکی هست که همه ی خوبیا رو میخواد و پیدا نمیکنه
یکی هست که شاید باورش شده فرشته ی زمینه
یکی هست که بقیه اصلا نیستن
یکی هست که هست و نیست
یکی هست که دیگه نیست

یکی بود
             یکی نبود
 

+ من ; ٥:۱۱ ‎ب.ظ ; جمعه ٢۱ شهریور ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

سر به هوا

سر ِ شب ماه مثل يه توپ ِ بزرگ تو آسمون قشنگيشو به رخم می کشيد

انقدر نگاهش کردم و راه رفتم
تا آخر پام به يه ميله گرفت و شصتم زخمی شد
نوکِ کفشم هم پاره شد
نميدونم چرا زمين نخوردم!
به خونه که رسيدم توی کفشم پر ِ خون بود

اينم نتيجه ی استفاده از زيبايی ِ ماه
                                                  ولی با ديدنش همه ی خستگيم در رفت . . .

+ من ; ٩:٥٤ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱٩ شهریور ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

صدا نداشت

 

 گوشم رو رو قلبش گذاشتم
صدايی نشنيدم
دستش رو روی سرم نگذاشت
                                         ترسيدم

سرم رو برداشتم و نگاهش کردم
                                           چشماش خيس بود و  صورتش از سفيدی رنگ يخ

صدای قلب خودم رو شنيدم که آهسته و آهسته تر می شد

قلبم ايستاد
                  حس درد نداشتم
                                            اما فکر می کردم تمام تنم درد می کنه
.
.
.
.
الان که بيدارم شک دارم واقعيت بوده يا خواب

+ من ; ٧:٤٦ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱۸ شهریور ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

forgotten

ashes to ashes . . .
dust to dust . . .

Nobody sais;
                    what about feeling?
                    what about heart?

+ من ; ٧:٤۳ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱٦ شهریور ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

قاضی

غايبان ِ صحنه
                   چه می گويند

چه دارند که بگويند
                          از آنچه نديده و نشنيده و نپرسيده اند

+ من ; ٧:٤٤ ‎ب.ظ ; جمعه ۱٤ شهریور ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

ملالی نيست

آآآآآآآآی زمان
باز که داری ميدوی
مگه قرار نيست وقت سختی ها کند بری
                                                       و وقت خوشی ها تند
.
.
.
يا منو اشتباه گرفتی
                            يا حالمو نمی فهمی
                                                         که داری انقد عجله می کنی

شايدم من خيلی خوشم و حاليم نيست

+ من ; ٩:۱٦ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱۳ شهریور ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

ميان ِ كتاب ها گشتم . . .

ميان ِ كتاب ها گشتم
ميان ِ روزنامه هاي ِ پوسيده ي ِ پر غبار،
در خاطرات ِ خويش
در حافظه ئي كه ديگر مدد نمي كند
خود را جستم و فردا را.

عجبا!
جست و جو گرم من
نه جست و جو شونده.

من اين جاي ام و آينده
در مشت هاي ِ من.

احمد شاملو

+ من ; ٩:۱٠ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱٢ شهریور ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

حسرتی

ديگران نيز مطيعت خواهند بود

تا می گويی بپريد،
                         می پرند
تا می گويی بچرخيد،
                            می چرخند
تا می گويی برقصيد،
                           می رقصند

اما هرچه کنی
                     نمی ميرند
                                     نمی خندند
                                                       نمی . . .

پس غمگين و نادِم سرت را بر می گردانی و تمام شده ام و نيستم که بازگردی

 

ناظم حکمت میگه:

به من گفت بيا
به من گفت بمان
به من گفت بخند
به من گفت بمير
آمدم
ماندم
خنديدم
مُردم.

+ من ; ٧:۳٢ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۱٠ شهریور ،۱۳۸٢

خام

 ديدي آن را كه تو خواندي به جهان يار ترين
                                                          چه دل آزار ترين شد، چه دل آزار ترين

+ من ; ٧:٤٩ ‎ب.ظ ; شنبه ۸ شهریور ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

تعهد را

تو در نماز عشق چه خواندی
کاین شحنه های پیر
                            از کشته ات
                                            هنوز پرهیز می کنند

نام تو را به رمز
رندان سینه چاکِ نِشابور
                                  در لحظه های مستی
مستی و راستی
                                                                آهسته زیر لب تکرار می کنند؟

 

دوستِ عزيز فوسکا اين شعر رو در جواب متن قبلی نوشته بود

+ من ; ۱۱:۳٢ ‎ق.ظ ; جمعه ٧ شهریور ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

خوش/بد بين

شراب نابي ام
ليواني را نيمه پر كرده ام
نيمه ي خالي را ببين يا نيمه ي پُر را
                                                 ...It's up to you

 

پا نويس: ديروز برگشتم اما هنوز نرسيده مجبور شدم برم خارج از شهر تا همين الان
             سوغاتی هم آوردم
             يه عکاسخانه آماتور که اميدوارم خوشتون بياد...
             تقريبا روز در ميون عکسايي رو که دوستشون دارم ميزارم اينجا

+ من ; ٧:٢٠ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٥ شهریور ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

ترانه ها

ترانه های انسان ها
                           زيبا تر از خود آن هاست
اميدوار تر
             و غمناک تر
                             و با عمری دراز تر . . .

ناظم حکمت

 

پانويس: چند روزی ميرم يه سفر کاری، زودی بر می گردم . . .

+ من ; ۱۱:٥٧ ‎ق.ظ ; یکشنبه ٢ شهریور ،۱۳۸٢
comment نظرات ()

انديشيدن به تو

انديشيدن به تو زيباست
و اميد بخش

آن چنان که شنيدن ِ ترانه ای
از خوش صدا ترين خنياگر ِ جهان . . .

اما ديگر اميد مرا راضی نمی کند
ترانه شنيدن نيز

می خواهم خودم ترانه بگويم

ناظم حکمت

+ من ; ۱٠:٢٩ ‎ب.ظ ; شنبه ۱ شهریور ،۱۳۸٢
comment نظرات ()